|
|
|
|
 |
ARCHIWUM ARCHIDIECEZJALNE
w Poznaniu
 |
Pieczęć bpa Andrzeja Bnińskiego oraz pieczęć
większa Kapituły Katedralnej (1469)
fot.Pomorska Oficyna Wydawniczo-Reklamowa
|
 entralne archiwum
dla Archidiecezji Poznańskiej, powstało w 1925 r. jako osobna
instytucja diecezjalna, rządząca się własnymi prawami, posiadająca
osobowość prawno-kościelną. Była to pierwsza, w ówczesnych
granicach Państwa Polskiego, tego typu placówka kościelna.
Jej siedzibą od początku stał się dawny budynek Akademii Lubrańskiego,
odpowiednio przystosowany dla potrzeb magazynów archiwalnych.
Zebrane tu archiwalia dzielą się na trzy zasadnicze części:
 rchiwum Akt
Dawnych, czasem określane mianem Archiwum Staropolskiego
(do początków XIX w.); stanowią je dokumenty pergaminowe i
papierowe, księgi wpisów kancelarii biskupich, konsystorskich
i kapitulnych.
rchiwum Akt
Nowych, zawierające archiwalia z XIX i XX w., określane
jako akta spraw.
 biory Specjalne,
zawierające archiwalia pominięte w obu poprzednich, czy wyjęte
ze względów praktycznych dla celów badawczych z innych kancelarii.
W tej grupie znajdują się najbardziej poszukiwane przez kwerendzistów
Zbiory metrykalne.
 zbiorach Archiwum
znajduje się 1085 dokumentów pergaminowych, z których najstarszy,
wystawiony przez księcia Władysława Laskonogiego pochodzi
z 1231 r. Bardzo obszerny jest zbiór z okresu staropolskiego,
zawierający ponad 500 rękopiśmiennych ksiąg, ilustrujących
działalność centralnych urzędów diecezjalnych. Jeszcze obszerniejszy
jest zbiór akt nowożytnych Oprócz akt pochodzących z urzędów
centralnych znajdują się w nim także akta organizacji i stowarzyszeń
kościelnych, których centrale w okresie międzywojennym znajdowały
się w Poznaniu. Przechowuje się tu także ogromny zbiór akt
parafialnych, z których wydzielono osobny zbiór, ponad 1.700
ksiąg metrykalnych.
Więcej wiadomości na temat dziejów Archiwum Archidiecezjalnego
w Poznaniu można znaleźć w osobnym .
 |
)
