BENEDYKT ( łac. benedictus – błogosławiony),

św. ( ok. 480 – 547 ).

Twórca pierwszego zakonu na Zachodzie i najpopularniejszej reguły zakonnej, nazwany „ojcem duchowym Zachodu”.

Urodził się w Nursji k. Perugii. Studiował w Rzymie,

ale zgorszony panującym tam upadkiem moralnym

przerwał studia i osiadł w grocie skalnej w pobliżu Subiaco, gdzie jako pustelnik spędził trzy lata.

Mnisi z pobliskiego klasztoru obrali go na swego kierownika duchowego.

Wraz z nimi udał się na Monte Cassino, gdzie napisał dla nich regułę zakonną.

Stał się duchowym ojcem nie tylko ich, lecz także wielu innych chrześcijan, którzy słysząc o jego mądrości

i świętości przybywali na Monte Cassino.

Tutejszy klasztor  stał się kolebką zachodniego monastycyzmu.