Nowi ludzie ... dotąd dwoje, lecz jeszcze nie jedno, odtąd jedno, chociaż nadal dwoje.

K. Wojtyła

Sakrament małżeństwa jest przymierzem między ochrzczonymi, mężczyzną i kobietą, którzy tworzą ze sobą wspólnotę życia i miłości, skierowaną na dobro małżonków oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa (KPK, kan. 1055). Sam Bóg jest twórcą małżeństwa. Wpisane jest ono bowiem w samą naturę mężczyzny i kobiety, którzy wyszli z ręki Stwórcy (KDK 48). Małżeństwo nie jest więc instytucją czysto ludzką, ale pochodzi ono od Boga, który stwarza człowieka z miłości i do miłości (KKK 1604). Mężczyzna i kobieta są stworzeni wzajemnie dla siebie, aby tworzyć parę małżeńską.

"Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swoją żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem"

(Rdz 2, 24).

Wzajemne wyrażenie zgody przez małżonków jest niezbędnym elementem, który "stwarza małżeństwo". Jeśli nie ma zgody, nie ma małżeństwa (KPK, kan 1057). Zgoda jest aktem osobowym, rozumnym i wolnym. Nie może więc być mowy ani o wprowadzeniu w błąd, ani o jakimkolwiek przymusie, którejkolwiek ze stron. Zgoda małżeńska znajduje swoje dopełnienie w zjednoczeniu cielesnym (KPK, kan. 1061). Zgoda małżonków powinna być wolna od przymusu i ciężkiej bojaźni. Jeśli tej wolności nie ma, małżeństwo jest nieważne (KPK, kan. 1095-1107).

Kościół wymaga od swoich wiernych kościelnej formy zawarcia małżeństwa. Potrzebna jest obecność przy obrzędzie zawarcia małżeństwa kapłana lub diakona jako urzędowego świadka Kościoła. Małżeństwo jest aktem publicznym i jako takie powinno być celebrowane podczas liturgii, aby była pewność odnośnie do jego zawarcia (KKK 1631).

Związek małżeński mogą zawierać osoby pełnoletnie (niepełnoletnie - za zgodą rodziców, sądu opiekuńczego oraz biskupa).

Sakrament małżeństwa udzielany jest zasadniczo w czasie Mszy św. w terminie ustalonym z narzeczonymi (zwykle w soboty oraz w Święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy).

1. Narzeczeni mają obowiązek zgłosić się do kancelarii parafialnej najpóźniej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu. Sam termin ślubu należy ustalić odpowiednio wcześniej.
   
   
2. Małżeństwo można ważnie zawrzeć tylko we własnej parafii narzeczonego lub narzeczonej. Do ślubu na terenie innej parafii wymagana jest pisemna zgoda własnego proboszcza narzeczonego lub narzeczonej (tzw. licencja), którą można otrzymać dopiero po zakończeniu formalnego przygotowania do tego sakramentu.
   
   
3. Zgłaszając się po raz pierwszy do kancelarii narzeczeni przynoszą ze sobą następujące dokumenty:
   • dowód osobisty,
   • aktualne świadectwo chrztu (wystawione nie wcześniej niż przed 6 miesiącami)
   • świadectwo bierzmowania (jeżeli ten sakrament nie jest odnotowany na świadectwie chrztu)
   • świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego
   • w przypadku wdowców: akt zgonu poprzedniego małżonka
   
   
   
4. Jeśli jedno z narzeczonych pochodzi z innej parafii, osoba ta powinna przedstawić własnemu proboszczowi pisemną prośbę o wygłoszenie zapowiedzi przedślubnych, sporządzoną w tutejszej kancelarii, a następnie dostarczyć potwierdzenie ich wygłoszenia.
   
   
5. Przygotowanie duchowe do małżeństwa obejmuje:
   • dwukrotną spowiedź (po zgłoszeniu na zapowiedzi oraz w ostatnim tygodniu przed ślubem)
   • udział w naukach przedślubnych
   • trzy indywidualne spotkania w poradni rodzinnej (należy umówić się z osobą prowadzącą)
   
   
   
6. Przed ślubem narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej w celu spisania protokołu przedślubnego, przedstawiając następujące dokumenty:
   • świadectwo ukończenia nauk przedślubnych
   • licencję, jeżeli małżeństwo zawierane jest poza własną parafią
   • dokumenty z USC uprawniające do zawarcia małżeństwa kościelnego ze skutkami w prawie świeckim (tzw. ślubu konkordatowego) lub odpis aktu wcześniej zawartego małżeństwa cywilnego
   
   
   
7. Świadkowie i narzeczeni składają podpisy pod aktem małżeństwa w zakrystii na 15 min. przed liturgią.
   
   
8. Filmowanie i fotografowanie podczas uroczystości ślubnej musi odbywać się w zgodzie z przepisami liturgicznymi i winno być wcześniej uzgodnione z duszpasterzem.