Slowo „jubileusz”jest formą pochodną od łacińskiego czasownika: „iubilo, iubilare”, co oznacza: wydawać radosne okrzyki. Temat tego słowa zaczerpnięto z hebrajskiego: jobel (jovel), co oznacza: baran, róg barani, puzon z rogu.

Pod pojęciem jubileusz rozumiemy uroczyste obchodzenie jakiejś znaczniejszej rocznicy, np. dwudziestopięciolecia, piećdziesięciolecia czyjejś działalności, powstania, założenia czegoś itp. Obok wielkich jubileuszy można się spotkać z mini-jubileuszami, jakimi są np. uroczystości związane z obchodami pierwszego, drugiego itd. miesiąca zaślubin, czy też narodzin dziecka. Uroczystości jubileuszowe organizują sami jubilaci względnie organizowane zostają na cześć jubilata przez grono bliskich mu osób.

W prawodawstwie mojżeszowym rok jubileuszowy obchodzono co pięćdziesiąt lat. Ogłaszano go ludowi dźwiękiem rogu baraniego. Zasadniczym elementem roku jubileuszowego w czasach Starego Przymierza był ideał sprawiedliwości oraz równości społecznej. Powiązany był on z umorzeniem długów, zwrotem ziemi utraconej na skutek zadłużenia i uwalnianiem niewolników. W Starym Testamencie, w Księdze Kapłańskiej (25,10) czytamy: „Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz - każdy z was powróci do swojej własności i każdy powróci do swego rodu”. Z Pierwszej Księgi Machabejskiej (6,49) dowiadujemy się o innym roku jubileuszowym obchodzonym przez Izraelitów, a mianowicie o Roku Szabatowym, powtarzajacym się co siedem lat. Związany był on z zakazem uprawiania ziemi, by dać jej możliwość odpoczynku. Plony, jakie ziemia samorzutnie wydała w tym roku, przeznaczone były dla biednych i przybyszów.

Po raz pierwszy wprowadzono go na początku XIV wieku. Pierwszego dnia roku 1300 niezliczone tłumy wiernych przybyły do bazyliki św. Piotra w Rzymie, aby otrzymać nadzwyczajny odpust. Bulla z dnia 22 lutego 1300 roku papież Bonifacy VIII ustalił, że rok jubileuszowy ma być obchodzony co sto lat, zaś każdy wierny, który z żalem za grzechy i po otrzymaniu rozgrzeszenia sakramentalnego odwiedzi bazylikę św.Piotra, otrzyma zupełne darowanie kar czyśćcowych. Papież Paweł II (żyjący w XV wieku) skrócił ten okres do 25 lat, chcac dać każdemu pokoleniu dostęp do odpustu zupełnego. Papież ma prawo do ogłaszania okolicznościowego Roku Świętego. Tak uczynił w 1933 roku papież Pius XI, by uczcić 1900-lecie śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Szczególnie uroczysty byl Jubileusz 2000-lecia Chrześcijaństwa.

Pytanie to autor zostawia zasadniczo bez odpowiedzi. Powinno ono skłonić każdego z czytelników do głębokiej refleksji nad sobą, nad swym wkładem w budowanie, utrwalanie, rozwijanie i w cementowanie naszej wspólnoty parafialnej. Powinniśmy sobie odpowiedzieć na pytanie, czy nasz osobisty udział w życiu naszej wspólnoty był aktywny, czy raczej bierny? Czy ograniczaliśmy się jedynie do uczestnictwa w niedzielnej Mszy świetej, czy też włączaliśmy się w miarę swoich możliwości i zainteresowań do pracy w poszczególnych grupach działających na terenie naszej parafii. Czy uważaliśmy, ze pracą Misji powinni zająć się wyłącznie jej duszpasterze, czy też doszliśmy do wniosku, że jesteśmy jednym z ogniw wspierających ich pracę. Jakie były nasze własne inicjatywy dotyczące pracy naszej wspólnoty? Co uważamy za udane, a nad czym powinniśmy jeszcze popracować? Przede wszystkim jednak musimy pamiętać, że jesteśmy Polakami, tak jak „nasz” papież, a to zobowiązuje. Żyjemy wsród ludzi, którzy różnie nas oceniają. Są jeszcze tacy, choć już nieliczni, którzy do tej pory nie pozbyli sie swych uprzedzeń do Polaków. Od nas zależy, jaka będzie przyszłość naszej Misji, czy doczeka się jubileuszu 50-lecia, a jeżeli tak, to z jakim dorobkiem.

W październiku 1997 roku zrodził się pomysł prowadzenia kroniki Misji. Ponieważ nasze życie religijne wyznacza rok liturgiczny, wg. niego też uporządkowaliśmy materiał kronikarski. Najpierw trzeba było spojrzeć wstecz i spróbować zebrać materiały dotyczące działalności Misji od momentu jej powstania (a została ona ustanowiona 1 sierpnia 1977r. dekretem kard. Abp Kolonii J. Höffnera).

Niestety udało się zgromadzić tylko nieliczne pamiątki. Najlepiej z tych dawnych lat reprezentowany jest rok 1993, kiedy to wikariuszem był ks. Teodor Puszcz. Starał się on pieczołowicie zachowywać pamiątkowe zdjęcia, dotyczące głównych wydarzeń w parafii.

Wyjątkowo dobrze udokumentowana jest peregrynacja obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w 1995 r.i działalność Wspólnoty Modlitewnej do Miłosierdzia Bożego. Obraz MB Częstochowskiej nawiedził naszą wspólnotę od niedzieli 29. 10 do soboty 4. 11. 1995r. Szczególnie uroczysta była niedzielna Msza św. przywitania obrazu, której to uroczystości przewodniczył ks. Apb Szczepan Wesoły z Rzymu. Wspólnota modlitewna do Miłosierdzia Bożego powstała w listopadzie 1994r. Zasłużyła się wybudowaniem w 1997r. kaplicy Miłosierdzia Bożego, pod wezwaniem (wtedy jeszcze błogosławionej, a dziś świętej) Siostry Faustyny wTarcach k. Jarocina. Pamiątkowy album budowy kaplicy podarował Ojcu Świętemu pan Ben Radecki, podczas środowej audiencji 8 sierpnia 1998r. (co też jest udokumentowane w kronice).

Systematyczne prowadzenie kroniki nie przedstawia teraz trudności. Materiały gromadzimy na bieżąco. Cześć pochodzi bezpośrednio od duszpasterzy, z prasy katolickiej, naszego Kwartalnika „Barwy Misji” lub innych źródeł.

Oprócz wydarzeń roku liturgicznego (I Komunia św, bierzmowanie, Triduum paschalne) na stałe weszły do naszego kalendarza: Mikołaj dla najmłodszych, spotkania opłatkowe dla samotnych, jasełka przedstawiane przez dzieci przygotowujące się do I Komunii św., Święto Miłosierdzia Bożego, pielgrzymki do Banneux, Neviges, wyjazdy do Częstochowy na Noc Czuwania przed Obrazem MB Częstochowskiej w intencji polonii i jej duszpasterzy, wieczór maryjny, święto patronalne Księży Chrystusowców w niedzielę Chrystusa Króla oraz inne.

Odnotowywane są także w kronice odwiedziny księży misjonarzy, księży rekolekcjonistów, zespołów muzycznych oraz wszelkie pielgrzymki parafialne - do Ziemi św., Włoch, Grecji, Francji, Hiszpanii, Portugalii, Meksyku i USA.

W kronice zaznaczone jest też powołanie Rady Parafialnej (we wrześniu 1998r.).

Wiele miejsca poświęconego jest działalności charytatywnej, która jest świadectwem wielkoduszności i szczodrobliwosci naszych parafian.

Kronikarz po raz drugi odnotował Wielkopiątkowe Misterium Męki Pańskiej, z takim zaangażowaniem przygotowane przez grupę naszych parafian.

Dobrze udokumentowana jest także, działalność utworzonego i prowadzonego przez ks. Sławka zespołu muzycznego „Jedność”.

Jako ciekawostkę odnotowujemy fakt, ze pierwszym szacownym gościem, który wpisał sie do naszej kroniki, był wizytujacy Misję Bp. Norbert Trelle, sufragan archidiecezji kolońskiej.

Zapraszamy do zajrzenia w prowadzoną kronikę, bowiem wyłożona jest ona w bibliotece parafialnej na Wersten.

Kronikarz.

Dziękujemy dotychczasowym duszpasterzom PMK - proboszczom i wikariuszom, oraz innym zaproszonym gościom przybyłym na Jubileusz.

Z serca dziękujemy za przybycie i uświetnienie tych uroczystości, staropolskim BÓG ZAPŁAĆ.

Anna Trawińska
Ks. Leszek Wedziuk SChr