Zimowe Spotkania z Bogiem 2003
Jamna

Od początku. Jamna to piękne miejsce w Parku Krajobrazowym Ciężkowicko – Rożniańskim. Mała góra skryta wśród lasów. Od kilkunastu lat istnieje tam dom św. Jacka, a właściwie teraz już nie mały ośrodek wokół tego domu, a co najważniejsze wspaniały kościół – Sanktuarium Matki Bożej Niezawodnej Nadziei, Opiekunki młodzieży. Tam spędziliśmy 5 dni. Szkoda tylko, że mało było śniegu. Bo na to wielu z nas liczyło jadąc w góry. Dzień upływał nam w codziennym rytmie Liturgii Godzin. Odkrywaliśmy wspólnie piękno psalmów, w których zawarta jest nasza własna modlitwa. Konferencje przy kominku zamieniały się w rozmowy, które trwały czasami do późna w nocy. Rozmawialiśmy o talentach, którymi obdarza nas Bóg. Jak je odkryć. Co zrobić byśmy nie stali się jak ten głupiec z ewangelicznej przypowieści, który dostał jeden talent, ale zakopał go w ziemi. Codzienna adoracja Najświętszego Sakramentu w tym pięknym, bo bardzo prostym kościele, gdzie czuwała nad nami Matka Niezawodnej Nadziei, mimo, że było trochę zimno, były czasem osobistej modlitwy i spotkania z Panem, czasem, o który tak nam trudno pośród codziennych zajęć. Wyruszyliśmy też na Drogę Krzyżową, dźwigając krzyż, by w części doświadczyć na swoich barkach to, czego doświadczył Chrystus wchodząc na Golgotę. Jak to zawsze bywa na Jamnej, nawet w zimie nie brakuje pracy. Przysłużyliśmy się więc dla dobra tego domu i tych, którzy przyjadą po nas. Był to dobry czas wspólnej modlitwy, radości, pracy, odkrywania swoich własnych dróg powołania.