| ||||
On Drodzy Przyjaciele! Niezwykle ważnym okresem w budowaniu chrześcijańskiej wspólnoty jest czas Adwentu. Od tego momentu rozpoczynamy nowy Rok liturgiczny. Jest to czas przygotowania się do Uroczystości Narodzenia Pańskiego, która jest pamiątką historycznego przyjścia Chrystusa na ziemię przed dwoma tysiącami lat. Zapewne wiecie, że w XIII wieku Adwent przyjęty został w całym Kościele i przybrał charakter pokutny. Wówczas to wprowadzono do liturgii fioletowy kolor szat, nie ozdabiano ołtarza kwiatami, zakazano muzyki organowej a także urządzania przez wiernych ,,zabaw i wesel hucznych. Charakter radosnego oczekiwania nadała Adwentowi wielka reforma liturgii na Soborze Watykańskim II. Adwent mego życia to przede wszystkim czas mego osobistego oczekiwania na spotkanie z Panem. To czas mego czuwania: Czuwajcie, więc bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. Albowiem jak błyskawica zabłyśnie na wschodzie, a świeci aż na zachodzie, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego (Mt 24, 42.27). Moje oczekiwanie to życie w łasce, bez grzechu to trwanie na modlitwie, częsty udział w Eucharystii we wspólnocie parafialnej, służenie innym z miłością i dzielenie się darem wiary z innymi. Św. Paweł z mocą wzywa nas: Bracia: Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla nas godzina powstania ze snu. Teraz, bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli. Noc się posunęła a przybliżył się dzień. Odrzućmy uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień (Rz 13, 11-13). Miejscem adwentowego oczekiwania na przyjście Chrystusa jest nasz dom rodzinny. Z pewnością pomoże Ci w przeżywaniu treści adwentowych odpowiednie przygotowanie mieszkania względnie pokoju, zrobienie ładnej dekoracji a przede wszystkim wspólne spotkanie na modlitwie. Niech w tych dniach nie zabraknie osobistej modlitwy. Polecaj Panu wszystkie tajemnice swojego serca, a On ich wysłucha.
Pamiętający o Tobie zwłaszcza na modlitwie
| ||||
