"Piękno powołania do życia konsekrowanego"

1. Pieśń na wystawienie Najświętszego Sakramentu: Jezusa Ukrytego / Będę śpiewał

2. Prowadzący:
Życie konsekrowane, głęboko zakorzenione w przykładzie życia i w nauczaniu Chrystusa Pana, jest darem Boga Ojca udzielonym jego Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. Dzięki profesji rad ewangelicznych charakterystyczne przymioty Jezusa - dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo - stają się w pewien swoisty i trwały sposób "widzialne" w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego, które już jest obecne w historii, ale w pełni urzeczywistni się w niebie.

W ciągu stuleci nigdy nie zabrakło ludzi, którzy - idąc posłusznie za wezwaniem Ojca i poruszeniami Ducha Świętego - wybrali tę drogę specjalnego naśladowania Chrystusa, aby oddać się Jemu sercem "niepodzielnym" Oni także porzucili wszystko jak Apostołowie, aby przebywać z Nim i tak jak On oddać się na służbę Bogu i braciom.

3. Pieśń: O Mój Jezu w Hostii / Uwielbiam Cię Panie Boże mój

4.Prowadzący:
W czasie dzisiejszego modlitewnego spotkania rozmyślając nad tekstami Ojca Świętego Jana Pawła II uwielbiajmy Boga za dar życia konsekrowanego, jaki dał Kościołowi.

5.Lektor:
"Cóż stałoby się ze światem, gdyby nie było w nim zakonników?" Życie konsekrowane - wbrew wszelkim powierzchownym opiniom o jego przydatności - ma wielkie znaczenie właśnie, dlatego, że wyraża nieograniczoną bezinteresowność i miłość, co jest szczególnie doniosłe zwłaszcza w świecie zagrożonym przez zalew spraw nieważnych i przemijających. Gdyby zabrakło tego konkretnego znaku, należałoby się obawiać, że miłość ożywiająca cały Kościół ostygnie, że zbawczy paradoks Ewangelii straci swą ostrość, że "sól" wiary zwietrzeje w świecie ulegającym sekularyzacji. W życiu Kościoła i samego społeczeństwa potrzebni są ludzie zdolni do całkowitego poświęcenia się Bogu i bliźnim dla miłości Boga.

Kościół pod żadnym pozorem nie może wyrzec się życia konsekrowanego, ponieważ ukazuje ono wyraziście jego szczególną naturę "oblubieńczą". To z niego rodzi się nowy zapał i moc dla głoszenia Ewangelii całemu światu. Potrzebni są, bowiem ludzie, którzy będą ukazywać ojcowskie oblicze Boga i macierzyńskie oblicze Kościoła, którzy będą umieli zaryzykować własnym życiem, aby inni mieli życie i nadzieję. Kościół potrzebuje osób konsekrowanych, które zanim jeszcze podejmą służbę w takiej czy innej szlachetnej sprawie, pozwalają się przemienić Bożej łasce i stosują się całkowicie do nakazów Ewangelii. (...)

Wszyscy wierni powinni się nieustannie modlić za osoby konsekrowane, aby okazując coraz większy zapał i zdolność kochania, przenikały współczesne społeczeństwo drogocenną wonią Chrystusa. Cała chrześcijańska wspólnota - pasterze, świeccy i osoby konsekrowane - jest odpowiedzialna za życie konsekrowane, za przyjęcie i wspomaganie nowych powołań.

6.Pieśń: Dzięki o Panie / Wracałem już z połowu

7.Lektor:
Wszyscy zdajemy sobie sprawę, jakim bogactwem jest dla wspólnoty kościelnej dar życia konsekrowanego w całej różnorodności jego charyzmatów i instytucji. Razem dziękujemy Bogu za Zakony i Instytuty zakonne, kontemplacyjne lub prowadzące dzieła apostolskie, oraz za Stowarzyszenia życia apostolskiego, za Instytuty świeckie i za inne grupy osób konsekrowanych, jak również za tych wszystkich, którzy w ukryciu swego serca oddają się Bogu poprzez szczególną konsekrację.

8.Pieśń: Cóż Ci, Jezu damy / Boże powołałeś mnie

9.Prowadzący:
A teraz oddajmy Bogu dziękczynienie za to, że powołuje do wspólnot zakonnych młodych ludzi. Dziękujmy z to, że prostuje ścieżki ich życia. Doprowadza do siebie i do Kościoła. Zadumajmy się nad tajemnicą powołania młodego człowieka:

10.Lektor:
(Tekst może być czytany z użyciem spokojnego podkładu muzycznego)
Świadectwo powołania młodego zakonnika

Tego czegoś nie da się wyjaśnić do końca. Tego cudu i fenomenu nie da się opisać ludzkimi słowami. Jednak spróbuję. Nigdy nie przypuszczałem - nawet w najśmielszych planach, że "pójdę na księdza". Nigdy, aż do momentu, gdy Bóg zaczął dyskretnie dawać mi do zrozumienia, że właśnie ma dla mnie taki plan.

Pamiętam wyjazd na moje pierwsze rekolekcje - jakże bardzo chciałem uciec od spotkania z Jezusem. Nie udało się. On przemawiał do mnie słowami kapłana. Kiedy trwałem w największym zamknięciu, wszystko ( od zakonników spotkanych na ulicy aż po programy telewizyjne) przypominało mi o powołaniu. Tłumaczyłem sobie, że to przypadki. Kiedy spostrzegłem, że moje życie kieruje się ku kapłaństwu, rozpocząłem stanowczą walkę z Panem Bogiem: nie, bo ja chcę mieć rodzinę..., nie, bo ja chcę być ojcem..., nie, bo ja chcę mieć samochód i własny dom.., nie, bo ja się do tego nie nadaję..., nie, bo ja nie jestem godzien. No właśnie: nie, bo ja, bo ja, bo ja..... Bóg nie dość, że za każdym razem dawał mi odpowiedzi na te pytania niepojętymi "zbiegami okoliczności", to z dnia na dzień pokazywał, jak bardzo pragnie mieć mnie dla siebie.

Kiedy przeżywałem okres najostrzejszego buntu (młodzieżowe subkultury, uzależnienia i staczanie się na dno), udałem się do spowiedzi. Nigdy nie zapomnę, kiedy nieznajomy mi kapłan zapytał wprost: "czy ty czasem nie odkrywasz w sobie powołania do służby Bogu?". To było już za dużo. Przestałem toczyć tę bezsensowną wojnę. Już nie było: "ja chcę", ale "Boże, co Ty chcesz, abym uczynił?" Kiedyś miałem zwyczaj mówić o tych, którzy oddali się Bogu "nienormalni". Dzisiaj mnie nazywają "nienormalnym". Nie dziwię im się, ale może i do nich, może i do ciebie Chrystus mówi: "Pójdź za mną". Jego także nazywali "Nienormalnym!!!"

11. Chwila ciszy

12. Pieśń: Z tej biednej ziemi / Tobie musi wystarczyć Chrystus

13. Prowadzący:
Przenajświętsza Trójco, błogosławiona i błogosławiąca, napełnij błogosławieństwem swoich synów i córki, których powołałaś, aby wyznawali wielkość Twojej miłości, Twojej miłosiernej dobroci i Twojego piękna.

Ojcze Święty, uświęć swoich synów i córki, którzy konsekrowali się Tobie dla chwały Twojego imienia. Wspomagaj ich swoją mocą, aby mogli świadczyć, że Ty jesteś początkiem wszystkiego, jedynym źródłem miłości i wolności. Dziękujemy Ci za dar życia konsekrowanego, które z wiarą szuka Ciebie, a pełniąc swoją powszechną misję, wzywa wszystkich, aby zmierzali ku Tobie.

Jezu Zbawicielu, Słowo Wcielone, Ty powierzyłeś swoją drogę życia tym, których powołałeś: nadal przyciągaj do siebie ludzi, którzy będą dla współczesnego człowieka świadkami Twojego miłosierdzia, zapowiedzią Twojego powrotu, żywym znakiem dóbr przyszłego zmartwychwstania. Niech żadna próba nie oderwie ich od Twojej miłości!

Duchu Święty, Miłości rozlana w sercach, który umysłom udzielasz łaski i natchnienia, odwieczne Źródło życia, który doprowadzasz do końca misję Chrystusa przez różnorakie charyzmaty, prosimy Cię za wszystkie osoby konsekrowane. Napełnij ich serca głęboką pewnością, że zostały wybrane, aby kochać, wielbić i służyć. Pozwól im zaznać Twojej przyjaźni, napełnij je Twoją radością i pociechą, pomagaj im przezwyciężać chwile trudności i podnosić się po upadkach, uczyń je odblaskiem Boskiego piękna. Daj im odwagę podejmowania wyzwań naszych czasów i łaskę ukazywania ludziom dobroci i człowieczeństwa Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.

(Można odmówić litanię)
LITANIA DO BOGA OJCA
Ojcowskie serce Boga - ukryj mnie
Opieko ojcowskiej miłości - otaczaj mnie
Czule dłonie Ojca - pieśćcie mnie
Światło Ojcowskich oczu - rozjaśniaj moje ciemności
Dotyku Ojca - uzdrawiaj mnie
Słowo Ojca - stwarzaj mnie na nowo
Ciszo Ojca - obejmij mnie
Duchu Ojca - tchnij na mnie
Synu Ojca - kochaj mnie
Miłosierdzie Ojca - spalaj mnie
Życie Ojca - wskrzeszaj mnie
Miłości Ojca - wyrzeźbij mnie
Ogniu Ojca - ogrzej mnie
Niewinności Ojca - ożyw dziecko we mnie
Pamięci Ojca - czuwaj nade mną
Obecności Ojca - bądź moją otuchą
Słodyczy Ojca - nasyć mnie
Wodo Ojca - wypełnij mnie
Usta Ojca - powiedzcie mi prawdę
Troskliwości Ojca - otwórz mnie na dobroć
Bliskości i bezpieczeństwo Ojca - spłyńcie na mnie
Czystości Ojca - przywróć mi godność
Szlachetności Ojca - bądź moim skarbem
Wrażliwości Ojca - ukaż mi piękno
Delikatności Ojcowska - rozbrajaj mnie
Radości Ojca - stop mój smutek
Łzy Ojca - nawracajcie mnie
Ramiona Ojcowskie - przygarniajcie mnie
Kolana Ojca - bądźcie moim odpoczynkiem
Policzku Ojca - bądź moim portem
Mocy Ojca - bądź moją skałą
Tarczo Ojcowskiej mądrości - uwolnij mnie od głupoty
Czasie Ojca - przepływaj we mnie
Wierności Ojca - ugruntuj mnie
Cierpliwości Ojca - bądź moją ostoją
Tkliwości Ojca - stop moją nieczułość
Wolności Ojca - stwórz we mnie nowe przestrzenie
Cierpienie Ojca - zrób we mnie miejsce na krzyż
Stopy Ojca - kierujcie moimi krokami
Pokoro Ojca - łam moja pychę
Ufności Ojcowska - złóż mnie w twoim sercu
Ojcze, Stwórco - ustalaj granice we mnie
Wolo Ojca - stwórz we mnie zgodę na miłość
Chwało Ojca - objawiaj się we mnie
Ty, który jesteś moim Ojcem
Ty, który stwarzasz z miłości
Ty, który jesteś dla dzieci
Ty, który całujesz nasze stopy
Ty, który dajesz nieustannie
- bądź uwielbiony
- bądź wywyższony
- bądź ukochany
Abba, ufam Tobie
Wierzę Ci
Kocham Cię
Amen

14. Pieśń: Przed tak wielkim / Miłość którą jest Bóg w nas

15. Modlitwa i błogosławieństwo

16.Pieśń: Barka / Oto ja poślij mnie

( W nabożeństwie wykorzystano fragmenty Adhortacji Apostolskiej "Vita Consecrata" i świadectwo kl. Krzysztofa TChr)

Ks. Marek Jarząbek TChr