Usta Kapłana

Ogień Izajaszowy, chłód Pańskiego Domu
są na nich, jak na wiśniach nieznanych nikomu.
Krzyż umieją i kamienie w kruchcie ucałować...
W świątyni nagłej ciszy szeptem konsekrować,
Słowami Miłość dobywać
z wszystkich piekieł duszy...
Dostojeństwo, którego nic nie śmie naruszyć.
Najczęściej długą, ludzką spowiedzią zmęczone
składane na ołtarzu, jak róże... czerwone.


S. Nulla