Ciągle trwa czerwiec – miesiąc naszej szczególnej modlitwy do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przez udział w nabożeństwach czerwcowych wynagradzamy Bożemu Sercu grzechy nasze i bliźnich, wszelkie zniewagi i braki w wierze, dziękujemy za Boże miłosierdzie i prosimy o wytchnienie oraz pociechę w codziennych troskach. Pamiętajmy, że Serce Jezusowe jest jedynym źródłem zdolnym rozgrzać serca ludzi do miłość Boga i bliźniego.

Przeżywamy tak zwaną oktawę uroczystości Bożego Ciała. Otwórzmy się na działanie Ducha Świętego w Eucharystii, aby i w naszym życiu mogły objawić się tak potrzebne dzisiejszemu światu cuda Bożej łaski: cud przebaczenia prześladowcom, cud troski o chorych i zniewolonych, cud zabiegania o sprawy Boże bardziej niż o wypchany trzos, cud bezinteresownego dzielenia się zwykłą ludzką dobrocią.

Dzisiaj, w uroczystość Trójcy Przenajświętszej, ze szczególną czcią Kościół wypowiada modlitwę: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu…”. Warto też zdać sobie sprawę, że ile razy świadomie i pobożnie wykonujemy znak krzyża, modlitewnie wielbimy Trójcę Przenajświętszą – jednego Boga w trzech Osobach. Jeśli dzisiaj człowiekowi, nawet chrześcijaninowi, trudno pojąć tę prawdę, tym bardziej módlmy się o Bożą mądrość i o światło Ducha Świętego. I oby wszystko w naszym życiu było czynione na chwałę Trójcy Świętej!

W dzisiejszą uroczystość, nazywaną w Polsce Zielonymi Świątkami, kończy się okres Wielkanocy. Kościół modli się: „Panie, nasz Boże, spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnice Eucharystii i doprowadził nas do całej prawdy”. On umacnia to, co słabe, prostuje to, co błędne, rozgrzewa oziębłe i przynosi błogosławieństwo pokoju. A my, poddając się Jego światłu i Jego ciepłu, jak uczniowie zgromadzeni wokół Maryi w Wieczerniku, możemy o tym zaświadczyć w codziennym życiu. Nie lękajmy się, On wszystkiego nas nauczy. Tylko otwórzmy się na Jego światło i pamiętajmy, że każda Eucharystia jest wciąż dokonującą się Pięćdziesiątnicą!

Przeżywamy dzisiaj uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa. Wspominamy fakt, który miał miejsce w Jerozolimie czterdzieści dni po zmartwychwstaniu Jezusa. Było to uwieńczenie Jego ziemskiego życia i powrót do nieba, które opuścił przychodząc na ziemię, by z miłości do nas obdarzyć nas zbawieniem. Jezus, odchodząc z ziemi, nie pozostawił nas jednak samym sobie, ale poprzez swoją sakramentalną obecność jest nadal z nami i ożywia w nas pragnienie pójścia za Nim, do domu naszego Ojca, do pełni życia i miłości.