|
Mieszko I
opanował Pomorze Gdańskie,
Kołobrze-
skie
i
Zachodnie
w
latach
960
-
970.
Mimo
to
pogaństwo
Słowian
bałtyckich
trwało.
Choć jego syn, Chrobry, sprowadzał
do
Polski
włoskich misjonarzy, a 8 marca, w piątek, roku
tysięcznego
z
arcybiskupem
Gniezna
Gaudentym
-
Radzimem
ogłosił akt utworzenia trzech nowych biskupstw:w
Kołobrzegu, Krakowie i we Wrocławiu, Pomorzanie
trwali
uparcie
w pogaństwie. Na dodatek w czasie wojny 1007-1013
popierali
Niemców.
Zniechęciło to
Biskupa
Reinberga,
przez co już po
14-stu
latach wrócił na
dwór
Chrobrego.
Diecezja
kołobrzeska upadła.
Gdy
Biskupstwo Wolin, a później Kamień Pomorski, wytrwale
walczyło z pogaństwem Pomorzan, Kołobrzeg był co rusz
zdobywany przez
miejscowych władców i możnowładztwo. Słynął już
wtedy z solanek. I tak do roku 1534 - do czasu
wprowadzenia protestantyzmu. Kościół Pomorza po wiekach
zmagania się z pogaństwem, po sejmiku w Trzebiatowie
w grudniu 1534 rozpoczął zmagania z reformacją luterańską.
Cytuję za ks. dr Kazimierzem Dullakiem:
„...czynnikiem sprzyjającym zakorzenieniu się
reformatorskich tendencji
był m.in. mierny poziom wykształcenia duchowieństwa
i brak przygotowania do duszpasterstwa...”
(Podstawy...Koszalin1996, str. 22).
Przez wieki
w wielu rejonach Pomorza grupa katolików wynosiła często
1%!
13
czerwca 1974 władze PRL oddały
Katedrę
do
celów religijnych i w tym dniu została odprawiona
pierwsza Msza Św.
W
1972 r. biskup I.
Jeż został
pasterzem nowej diecezji z siedzibą w Koszalinie. A
dziś jest to obszar o powierzchni ok. 20000 km2.
Stosunkowo mało zaludniony liczy ok. 872 000 mieszkańców.
Duża ilość kościołów filialnych, a zarazem
zabytkowych (Sarbia
XIII w).

|