|
Kościół w Sarbii
liczy 700 lat. Świątynię zafundował rycerz Stabberin
w 1310 r. Początkowo była drewniana, lecz 40
lat później powstała na jej miejscu
murowana i w takim tanie dotrwał
współczesności. Katolicyzm, który
zapoczątkował w
1000 roku
biskup Reinberg, został
"usunięty" sejmikiem w 1534
roku w pobliskim
Trzebiatowie. Odtąd przez kolejne 5
wieków zabytkowa plebania
w Sarbii
była
zamieszkiwana przez
pastorów i ich
rodziny. Zachowane
dokumenty sięgają nawet i 1701
roku. W kruchcie
pod wieżą można obejrzeć
Chrzcielnicę gotycką z
XIVw. Jest zapewne wytworem
kamieniarzy gotlandzkich, którzy po wiek
XIV zaopatrywali pobrzeże bałtyckie
w dzieła kamieniarskie, kute
w miękkim porowatym
wapieniu muszlowym. Dzwon z 1921 roku. W prezbiterium zabytek z
2 poł. XV w. Późnogotycki, drewniany, pokryty
polichro- mią Krucyfiks wraz z figurami
Matki Bożej i św. Jana tworzy
tzw. grupę Ukrzyżowania. Ciekawostką jest
przedmiot trzymany przez
Św.
Jana w lewej ręce.
Najprawdopodobniej jest
to.. . butelka wina.
Jeśli zauważymy postać Marii w zielonych pantofelkach, to figurę
św. Jana ujrzymy na boso. Całość
zaprojektowana przez nieznanego rzeźbiarza. Jeśli proboszcz
pozwoli i nie braknie nam odwagi, wejście na
wieżę przysporzy również wiele emocji.
Atrakcją będzie dzwon z 1921 roku,
mechanizm nieczynnego zegara i
widok na okolicę.
Na chórze
prospekt
organowy z szeregiem
żabek uwieńczony kwiatostanem.
Ponad klawiaturą napis:
"NO 218 / B. GRUNERBERG / STETTIN / 1881.
Dziś Sarbia to parafia, do której należą wioski
Karcino i Kędrzyno. Ostatnimi
laty proboszcz
z wielkim wysił- kiem zdobywa
finanse na remont
dachów kościołów, witraży i wież. Częste wycieczki z Niemiec,
najczęściej z Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego
z Betlejem byłych mieszkańców owocują
finansową pomocą, ponieważ czują się zobowiązani do
dalszej opieki. Pomagają też miejscowe
władze, wójt gminy
Kołobrzeg,
który jest zarazem mieszkańcem i
parafianinem Sarbii, p.Tadeusz
Kowalski. Do akcji włączyli
się Państwo Szwarc z Drzonowa, obecni
właściciele ziemi po
nieistniejącym PGR-e. Wiele słów
podziękowania kieruję do P. Józefa Spadły. Również ofiarni są
sołtysi, rolnicy, miejscowa piekarnia, szkoła...po prostu ludzie tej
ziemi.
P O M Ó
Ż R A T
O W A Ć
ZABYTEK !
1 1 0 1 3 7 - 1 1 0 9 3 PBK S.A. O / K O Ł O B R Z
E G
poczta e-mail to
sarbia@tchr.org
Nie brakuje wśród dzieci i młodzieży biedy, nie ma pracy, a za
to jest dużo bezradności i zagubienia. Żadnych
świetlic i festynów. Mimo wielkiej ofiarności nauczycielek
likwidowa- ne są, ze względów finansowych gminy, małe szkółki, które były jedynym centrum kulturalnym na
wielu wsiach. Króluje pijaństwo. Nie na darmo mówi się, że
jest to teren misyjny. W dużej szkole podstawowej i
gimnazjalnej pracuje ok. 30 nauczycieli, katechetka i ksiądz.
Jest 300 uczniów. Zdecydo- wanie dużo młodych ludzi wybiera szkoły
zawodowe. Świa- dczy to o królującej nudzie.
Generalnie, ludzie z dawnych PGR-ów zostali
wykorzystani, a potem porzuceni. Wraca analfabetyzm!.
Są tacy, co się nie poddają! Klub sportowy PIAST
"Drzonowo" i
harcerstwo przyciąga młodzież. Powstał CARITAS parafialny
i już dzieci spędziły wakacje w
zaadaptowanych budynkach wojskowych nad morzem.
Opieka społeczna wielu matkom pomogła
wysłać dzieci w
góry.
|
