Odezwa do Współbraci

Czcigodni Współbracia!

    XI Kapituła Generalna, pod hasłem Przypatrzcie się bracia powołaniu waszemu – Towarzystwo Chrystusowe wobec współczesnych migracji Polaków, odbyła się w duchu wdzięczności Bogu za 75 lat istnienia i działalności naszego Zgromadzenia. Poprzedziły ją centralne uroczystości jubileuszowe w poznańskiej katedrze, którym przewodniczył abp Detroit, kard. Adam Majda. W swoim przemówieniu zauważył, że 75-letnia posługa chrystusowców głęboko wpisała się we współczesny Kościół i z wielkim szacunkiem wyraził się o naszych współbraciach, pracujących nie tylko w jego archidiecezji, lecz w całej Ameryce Północnej. Ton wdzięczności zabrzmiał w wypowiedziach także innych dostojnych Gości na czele z ks. Prymasem i Arcybiskupem poznańskim.

Uczestnicy Kapituły odprawili rekolekcje prowadzone przez o. Jacka Bolewskiego SI, przygotowując się duchowo do obrad, które rozpoczęły się 14 września. Już sprawozdania przełożonych wyższych jasno ukazały nowość sytuacji emigracyjnej, wobec jakiej stanęło dzisiaj Towarzystwo. Ok. miliona dwustu tysięcy Polaków, którzy w ostatnich latach opuścili Ojczyznę, stanowi ogromne wyzwanie dla struktur naszego duszpasterstwa zagranicą. Z jednej strony widzimy potrzebę troski o już istniejące ośrodki, z drugiej dostrzegamy pilną konieczność szybkiego reagowania na duchowe potrzeby najnowszych skupisk Polaków. Zasygnalizowany dynamizm zmian cywilizacyjnych pociąga za sobą przemiany w dziedzinie obyczajowości i religijności. Zaangażowaniu religijnemu nie sprzyja pogoń za pracą i pieniądzem, anonimowość w obcym środowisku i uleganie wzorcom życia środowisk zlaicyzowanych. Działanie duszpasterskie w takich warunkach domaga się dobrego rozeznania aktualnej sytuacji w danym środowisku, poszukiwania adekwatnych form pastoralnych i innych sposobów aktywizacji. Od samego duszpasterza wymaga to odejścia od modelu kapłana-solisty na rzecz promotora działań wspólnych, podejmowanych wraz z aktywnym laikatem. Te cechy duszpasterza polonijnego powinny być wyrabiane od najmłodszych lat formacji chrystusowca. Jeśli chodzi o działania na terenie Polski, rysuje się pilna potrzeba wyczerpującej informacji na temat sieci polonijnego duszpasterstwa. Chodzi również o uwrażliwienie przyszłych emigrantów na zagrożenia i trudności w życiu rodzinnym i religijnym. W refleksji nad profilem chrystusowca-duszpasterza polonijnego dały o sobie znać także niełatwe doświadczenia naszych współbraci, takie jak samotność, konieczność samodzielnego zorganizowania swego życia w oderwaniu od wspólnoty, tradycyjnego modelu duszpasterstwa, jak i trudności językowe. W zaradzaniu tym ostatnim równie ważne wydaje się stworzenie skutecznych możliwości nauki języka, jak i dobre ich wykorzystanie.

W ostatecznym wymiarze, skuteczność naszego duszpasterskiego działania wypływa z przeżywania naszej zakonnej tożsamości, z nieustannego odkrywania naszego charyzmatu i powrotu do źródeł oraz dążenia do osobistej świętości poprzez wierność ślubom zakonnym i Ustawom Towarzystwa. Pokusie łatwego i wygodnego życia zdołamy przeciwstawić się poprzez trud wierności powołaniu, pójście za Jezusem Chrystusem Królem drogą krzyża, ukochanie Mszy św., adorację Jezusa Miłosiernego obecnego w Eucharystii, dyscyplinę pogłębionego życia modlitwy i ascezę.

Uświadamiamy sobie, że przyszłość naszego Zgromadzenia zależy od daru nowych powołań. Doceniając wszelkie zaangażowanie na rzecz tego dzieła, Kapituła zachęca wszystkich współbraci do głębokiego przejęcia się ideą powołań w swych wspólnotach i do modlitwy w tej intencji.

Tej zasadniczej refleksji nad duchowym i apostolskim obliczem naszego Zgromadzenia towarzyszyła także troska o usprawnienie jego funkcjonowania. Dbałość o ekonomiczną stabilność Towarzystwa, dyktuje konieczność odpowiedzialnej postawy każdego ze współbraci w kwestii ślubu ubóstwa i wierności Ustawom w tym względzie. Kapituła upoważniła ekonoma generalnego wraz z zarządami prowincji, do wypracowania nowych zasad finansowania kasy generalnej.

Czcigodni Współbracia, przed nami kolejny etap pisania historii naszego Zgromadzenia. Podejmujemy to dzieło w duchu jubileuszowej wdzięczności i z radością powierzamy Bożej Opatrzności nowowybrany Zarząd Towarzystwa, każdego chrystusowca i nasze przedsięwzięcia.