słowa: Grzegorz Tomczak; muzyka: Mariusz Matuszewski                                                        

Miłosierdzie – dar bezcenny

My, na tym świecie, pod złotym słońcem,
jak wątła trawa, trzcina na łące,
trzeba, abyśmy wciąż pamiętali,
że moc w słabości się doskonali!

Człowiek upada i się podnosi,
gdy się podniesie, znów grzech przygniecie,
więc człowiek Boga pokornie prosi,
bo przecież nie jest sam na tym świecie.

Ty nam wybaczysz, Ty nam pomożesz
rozstać się z grzechem, nasz dobry Boże,
Boś jest miłością, Boś miłosierny,
a Twoja miłość – to dar bezcenny.

Twa miłość większa, niż nasze grzechy,
ona sumienie nasze pokrzepi,
Boś jest miłością, Boś miłosierny
a Twoja miłość – to dar bezcenny.

 Bo, gdy grzeszymy, sumienie dusi
i z tym sumieniem człowiek żyć musi,
lecz pamiętajmy, duzi i mali,
że moc w słabości się doskonali.

 Bóg jest bogaty w swe miłosierdzie,
jak dobry Ojciec, grzech nam wybaczy;
ale przy Bogu stać trzeba wiernie,
zresztą czy da się żyć dziś inaczej?

Ty nam wybaczysz, Ty nam pomożesz
rozstać się z grzechem, nasz dobry Boże,
Boś jest miłością, Boś miłosierny,
a Twoja miłość – to dar bezcenny.

Twa miłość większa, niż nasze grzechy,
ona sumienie nasze pokrzepi,
Boś jest miłością, Boś miłosierny,
a Twoja miłość – to dar bezcenny.

Powrót