słowa: Grzegorz Tomczak; muzyka: Mariusz Matuszewski                                                            

Rybak z Betsaidy
 

Pani mówiła na geografii,
a nie wypada nie wierzyć jej,
że twarda skała istnieć potrafi
tysiące wieków. I nigdy mniej.

 Na takiej skale, takiej opoce
Chrystus zbudował - Kościół nasz,
i rzekł do Piotra: "O, mój ty Piotrze,
ty musisz teraz, jak skała trwać." 

            Od dwóch tysięcy lat
            Kościół istnieje, chociaż nasz świat
            często choruje
            i złem się truje,
            ale jest piękny, jak wiosną kwiat.

Stał się opoką Piotr dla Kościoła.
A gdy się stawił u nieba bram:
"Witaj mi Piotrze - Chrystus zawołał -
dwie małe prośby do ciebie mam!"
 
"Czy możesz wtedy, gdy ktoś tu dotrze,
kluczem otwierać do nieba drzwi?
I prośba druga: chciałbym, byś Piotrze
swoich następców wskazywał mi."

            Od dwóch tysięcy lat
            następcy Piotra dbają o świat,
            by nie chorował,
            wiarę zachował,
            aby był piękny, jak wiosną kwiat.

I w naszych czasach, Piotr nieustannie
dzierży w swych dłoniach klucze do nieba.
Aż tu, niedawno, Jezus zagadnie:
"Swego następcę wskaż, bo znów trzeba".

Piotr Święty usiadł, pomyślał trochę
i odpowiedział tak Jezusowi:
"Ja, stary rybak z Betsaidy, proszę:
niech teraz będzie góral z Wadowic".

Więc przez ćwierć wieku tak,
Jan Paweł II dbał o ten świat,
by nie chorował,
wiarę zachował,
aby był piękny, jak wiosną kwiat.

Powrót